KIP & KLEURRIJK

KIP & KLEURRIJK 

25 FEBRUARI 2016

‘s Avonds wordt het snel donker en ‘s morgens snel licht in Santiago. Afkoelen doet het nauwelijks, maar we zijn al aardig gewend. We rijden de stad uit, nemen even de verkeerde afslag en komen in een totaal andere wereld, sloppenwijk. Rechts lijkt een gevangenis en diverse kraampjes zijn tot op straat doorgebouwd en het krioelt er van de mensen. 

Na een mooie rit door een groots tuinbouwgebied komen we aan bij Ariztia. Een grote kippen- en kalkoenenslachterij. We worden welkom geheten door Christopher, de CEO van deze vestiging en de andere 2 vestigingen. Daarnaast is de hele staf er. Exportmanager, manager voor diervriendelijkheid, kwaliteitscontrole en plantmanager. 

Bedrijf is in 1936 opgezet door Manuel Ariztia die met zijn 83 nog steeds president is. Momenteel is de zoon eigenaar. Deze fabriek is in 1950 opgericht. Ze hebben eigen moederdierbedrijven, broederijen, opfokbedrijven en mesterijen. In Chili wordt niet veel graan verbouwd. 70% wordt geïmporteerd uit Paraguay, Argentinië en USA, want ze zitten maar 40 km vanaf de grote haven San Antonio. Ze produceren zelf 15% en 15% komt van de locale markt. Een voedingsdeskundige kijkt wat de ingangskwaliteit is en bepaald het rantsoen. 

Ze hebben ook een fabriek waar ze kippenworstjes maken, die zijn erg populair hier maar worden niet geëxporteerd omdat ze de juiste papieren niet hebben. Die zijn erg lastig te krijgen. 

We rijden verder richting de kust. Als we een locale markt zien, stoppen we en gaan we kijken. Het is een bezienswaardigheid, net als wij dat zijn:-). De boeren komen hier naar toe om hun verse producten te verkopen. Heerlijke perziken die,hard lijken, maar als je eenhandig neemt loopt het sap eruit. We zien een paar dingen die we niet kennen en Marloes vertaalt alles. 

Valparaiso is sinds 2003 Unesco erfgoed. Voordat het Panamakanaal er was, was het hier een belangrijke haven. De huizen zijn gebouwd van scheepvaartmaterialen en zijn kleurrijk. 

 

Bedrijfsgegevens

25.000 ha aan boerderijen, heuvels etc. 39 boerderijen met 1031 stallen met oppervlakte van 1.690.000 m2. 

Kalkoenen zijn tussen 130-140 dagen slachtrijp en wegen dan 19 kg, hennen na 90 dagen en wegen dan 9 kg en worden als geheel verkocht. 

Hier worden dagelijks 110.000 kippen verwerkt en 7.000 kalkoenen. In santiago 130.000 kippen per dag en op een andere slachterij nog eens 30.000/dag. 

Kippenslachterij is bijna volledig geautomatiseerd terwijl kalkoenen meer handwerk vereisen. 

De overheid heeft regels voor antibioticagebruik. Alleen hier werken al 15 overheidsmensen om alles te controleren. De kippen zijn vanaf 35 dagen slachtrijp, afhankelijk wat de klant wil. Hier zijn de kippen wat zwaarder en zijn 40-42 dagen en weegt dan 3,3 kg. 

Ongeveer 20.000 kippen per stal en kalkoenen 8000. Het is niet de economische drijfveer, maar om ziektedruk te verminderen. Als de kippen te dicht op elkaar zitten raken ze gestrest door de warmte en wordt het vlees minder van kvan ca -8 graden later kwaliteit. 

De grootste bedreiging zijn wilde vogels die ziektes meebrengen. Er wordt gepromoot dat mensen in de directe omgeving geen vogels houden. In 2002 hebben ze hier de vogelgriep gehad en hebben ze 600.000 moederdieren moeten afmaken en begraven. De overheid beslist dit en in 6 maanden waren ze weer vrij. 

Jaarlijkse capaciteit 65 miljoen kippen en 3 miljoen kalkoenen. Export naar EU, Mexico, Canada, China, Japan, landen in zuid-Afrika, Canada. Waarde export 120 miljoen USD. Hebben ook een joint-venture met zalmmesterij en kaasfabriek. Er mag hier 15% water aan het vlees worden toegevoegd. Naar Europa wordt geen water toegevoegd, want dat willen hun afnemers niet. Er wordt geen zout toegevoegd. 

60-70% is voor de versmarkt. In deze fabriek wordt alles ingevroren. Ze hebben Main slachtlijnen en ieder kwartaal komen ze over voor onderhoud. Samen kijken ze hoe ze de capaciteit kunnen verbeteren. Ze hebben ook een fabriek waar diervoeding wordt gemaakt. Het bloed wordt in de bloemen gebruikt. De mest wordt als bemesting gebruikt. Poten met tenen gaan naar China. Niets van de kip/kalkoen wordt weggegooid.

Een stal wordt leeggemaakt en de mest met zaagsel wordt op een hoop geschoven zodat het gaat broeien en bacteriën doodt. Dit mengsel wordt maximaal 5 keer hergebruikt voordat het wordt verkocht. 

Energiekosten zijn niet zo belangrijk, voer wel en daarop ligt de nadruk. Het gebied waar zij de boerderijen hebben, hebben ze niet te maken met grote temperatuurverschillen. 

Merano Ruiz is hoofd van de afdeling diergezondheid. Er worden eisen gesteld hoe met de dieren omgegaan moet worden. Na aankomst gaan kuikens eerst paar uur in donkere ruimte om bij te komen van de reis en wordt gekeken welk dier ziek is. Reglementen uit Europa is de richtlijn omdat deze eisen strikter zijn.