KNOFLOOK EN WIJN

KNOFLOOK EN WIJN

20 FEBRUARI 2016 

 

 

Het is half 7, 24 graden en we zijn alweer op weg richting Mendoza. Bij de provinciegrens worden we streng gecontroleerd en rijdt de bus door een ontsmettingsbad waarvan de vloeistof verdampt lijkt te zijn. 

Mendoza is bekend van de wijn en het duurt dan ook niet lang voordat de struiken plaats hebben gemaak voor wijnranken met rondom populieren afgewisseld met fruitbomen. In de verte doemen de witte toppen van de Andes op. Het is een schitterend gezicht. Hoog. En dan te bedenken dat we er over twee dagen overheen gaan. Maar eerst Mendoza verkennen en proeven. 

Albion bestaat 60 jaar en is gespecialiseerd in machines voor de fruitindustrie. Opgezet door vader, nu gerund door twee broers. Aardappels, uien, wortels, knoflook, gedroogde groenten en vruchten. In de gasdroogoven verliezen de noten 1% vocht. Een andere oven werkt met ventilatoren, afhankelijk wat de klant wil en voor welk product het is. Denk ook aan pruimen en druiven die worden gedroogd. Als de producten direct in contact komen met de machine wordt rvs gebruikt. 45 werknemers. November – maart zijn de drukste maanden. De telers bestellen hier de machine als ze die op dat moment nodig hebben. Tevens exporteren ze naar Europa. Door tegengestelde seizoenen is het soms lastig met de acute locale orders en pre-orders uit Europa. Hun belangrijkste afzet is in Chili met 80%. Omzet 2 – 4 miljoen USD per jaar. Alle onderdelen maken ze zelf behalve de motoren en plastic en rubberen delen. Meeste is standaard wat wordt geproduceerd, af en toe met speciale aanpassingen. Voor rozijnen zijn speciale machines om de stokjes te verwijderen. Het is een uitgebreid assortiment machines. Op een aantal dingen hebben ze patenten, maar als iemand het namaakt met een kleine wijziging is dat alweer mogelijk en maakt de aanvraag niet altijd interessant. 

Een wortel inpakbedrijf wordt bezocht. De wortels zien er mooi uit en smaken goed. Hier wordt 7.000 ha verbouwd en ongeveer 80 ton per ha. En dan op weg naar de bodega lopen we vast. We gooien wat zware mannen eruit, er worden stenen onder de banden gepakt en even later rijden we, onder luid getoeter van andere weggebruikers, verder.

Trapische, de naam voor de wijnpers van de Inka’s, bodega sinds 1883 in eerste wijnbouwgebied. Ze hebben verschillende velden van 800 m hoogte waar we nu zijn tot ruim 1700 m. De betere druiven groeien hoger en geven de duurdere wijn. Deze worden handmatig gesnoeid, ontbladerd en geoogst. De rest gaat machinaal. De productie is ook verschillend. Goedkopere wijnen gaan 10 maanden op stalen tanks met eventueel houtsnippers voor de smaak erbij, terwijl de duurdere wijn 15 maanden op eiken vaten liggen. Ze mengen veelal verschillende druivenrassen om tot een mooie smaak te komen. En als we dat benoemd hebben gaan we proeven. Er wordt niet kinderachtig geschonken. De lichtste mousserende wijn heeft 12,5% en de zwaarste 15%. We nemen een paar flesjes mee. Overlevingspakket voor de Andes:-)