MOOIE MANNEN & 35000 KOEIEN

MOOIE MANNEN & 35000 KOEIEN

21 FEBRUARI 2016 

 

 

Wat een verschil. Gisteren keken we nog even naar de vele lichtflitsen onder het genot van een drankje. Nu is het winderig en amper 20 graden. Er valt zelfs iets regen en onderweg naar het vleesveebedrijf is het mistig. 

SER beef is een Italiaans familiebedrijf. Moeder, zoon en dochter zijn eigenaar. Het zijn hartelijke mensen met veel waardering voor hun werknemers, de techneuten zoals zij zeggen. Op iedere tak van het bedrijf komt dan ook de verantwoordelijke ons vertellen over zijn vakgebied. Het wordt een bezoek om nooit te vergeten!

Ze hebben 7500 ha onder beregening, 120 mensen in dienst en 600 ha voor fokvee van het ras Angus. 600 koeien waarvan stierkalveren en vaarzen worden verkocht op eigen veiling en deels andere veilingen. 35000 stuks vleesvee wordt voor anderen gemest. 1 jaar soja, andere jaar mais, 1 oogst per jaar. Zitten ver van de haven maar kunnen deel van de mais afzetten bij maisverwerkende fabriek die er oa glucose en fructose van maakt. Deel van soja wordt zelf verwerkt tot olie en schroot wat voor veevoer wordt gebruikt. 

Spuiten met vliegtuig als planten 25 cm hoog zijn. Daarvoor met spuitmachines. 

Opbrengst 3 ton/ha onder beregening en zonder 1,9 ton/ha. In goed jaar levert het 150-200 USD per ha op. Een vaste prijs afspreken is onmogelijk. Handel via de graanbeurs doen ze niet omdat ze er te ver van af zitten. Bestrijding gebeurt niet dichtbij de rivier omdat dan de rivier vervuild zou raken.  Organische stof bedraagt 1,1% en ph is 8,1-8,2. 

Sojafabtiek twee jaar geleden gestart. Capaciteit 50 ton per dag maar kan uitgebreid worden naar 150 ton/dag. Een silo voor drogen en een voor opschonen. Max vocht 12,5%. 90% van de soja is voor intern gebruik. Ze maken een mix van 10% mais, 90% soja en wat mineralen of pure soja. De olie gaat voor bio-ethanol en schroot voor veevoer, m.n. varkensvoer dat wordt verkocht. Uit 50 ton haal je 11 ton olie. De prijs van de olie wordt bepaald door de sojaprijs en niet door de brandstofprijs, die hier overigens is gestegen. 

Koeien komen van verschillende bedrijven bijen tussen 150-180 kg en gaan weg bij 280 kg. Voor export worden ze tot 400-450 kg en komen binnen met ruim 200 kg. Zij krijgen ca 75% graan en gluten die uit de oliefabriek komt. Daarbij komt sojaschroot, wat lucerne en mineralen. 

Er zijn 3 diëten wat begint met lager percentage graag om de dieren te laten wennen. Op het eind krijgen ze meeste graan. Ze hebben hun voedingsdeskundige en daarnaast ook eigen dierenarts. 

Wilde dieren die hier zijn zijn poema’s, slangen, konijnen etc. Deze zijn niet schadelijk voor het gewas, wel de vogels.

Ieder paddock is van een eigenaar. Ze weten hoeveel voeding wordt gegeven en krijgen daarnaar betaald plus een toeslag. De koeien worden twee keer per dag gevoerd met snijmais, mais, mineralen, luzerne. Eerste 6 dagen vezelrijk voer, daarna tot de dertigste dag een mix van beide rantsoenen, daarna vetmestrantsoen. Bij binnenkomst worden ze genummerd en in quarantaine gehouden. Als alles goed is gaan ze naar de kraal van de betreffende eigenaar. 85% van het dier is vlees, voedselconversie is 7 kg voer voor 1 kg gewichtstoename. 200 ton rantsoen wordt per dag wordt bereid waarvan 80.000 kg mais. 

Ze hebben 35 pivots die ze verplaatsen naar een ander stuk. Het loonwerk wordt gedaan door 6-7 loonwerkers. Voor sommige hebben zij de machines gekocht en leasen die ahw. Oogst wordt in 10 dagen gedaan waarbij dag en nacht ongeveer 13 combines bezig zijn. De grotere loonwerkers trekken met de oogst mee en leggen makkelijk 3000 km op jaarbasis af. Ze nemen hun eigen mensen, onderkomen, werkplaats etc mee. 

Na dit hartelijke bezoek van oud-internationale skiester en haar zoon en schoondochter gaan we terug naar het dorp. Het bezoek aan het park kan vanwege de regen en storm van gisteren niet doorgaan omdat de wegen onbegaanbaar zijn. We plannen een mooi alternatief wat ook weer alles met de natuur te maken heeft. 

Salina 95 miljoen kg zout per jaar. Een van de belangrijkste zoutwinningsgebieden  in het droge seizoen verdampt het water. Dat is in hun winter. Mid september verzamelen ze het zout en rijden het naar de zijkant dichtbij de fabriek. Daar blijft het ca 2 jaar op grote hopen liggen om te drogen. Daarna wordt het extra gedroogd in de fabriek om als keukenzout (10%) en zout voor de chemische en farmaceutische industrie. Er wordt bij keukenzout verplicht jodium toegevoegd. Een bedrijf heeft nu nog 20 jaar om hier te winnen. Het is onbekend hoe lang ze nog zout kunnen winnen. De rode kleur wordt weergegeven door het zonlicht en is afhankelijk van de zoutconcentratie. Het meer is 40 cm diep en 15 x 6 km groot. Er zitten geen speciale mineralen in. Er zijn ca 6 zoutwinningslocaties. Deze is niet de grootste maar levert wel meeste zout. Er wordt 1 keer per jaar 7 cm zout afgeschraapt. 800 jaar geleden is de zoutwinning hier begonnen en sinds 1910 commercieel. Werd in begin met de trein gehaald tot 1996. Het soortelijk gewicht van dit zout is 650. Er werken 200 mensen in 3-ploegendienst. 

De struiken hebben weinig water nodig. Provincie San Luis heeft een oppervlak 80.000 km2 met 900 km verharde weg. Het is een belangrijke doorvoerroute. 

Belangrijkste bron van inkomsten is de landbouw, mijnbouw, graniet, marmer, zout en cement. Toen het slechterbging met de economie heeft de provincie de belastingen voor de industrie verlaagd waardoor veel industrie van Buenos Aires hier naar toe is gekomen. Het waait flink en dagdiensten hier 8 maanden per jaar. Er zijn 2 zonnecollectorparken waar oa de wegverlichting op loopt.