PARIS-DAKAR

PARIS-DAKAR

19 FEBRUARI 2016 

De stad Cordoba laten we achter ons. De bergen in. Het gebied waar de condor voorkomt. Het is wat bewolkt, nog geen 9 uur en al 24 graden. We volgen de Caminio de las Atlas Cumbres die door het park Quebrada del Condorito (valei van de condor). We passeren talrijke kleine dorpjes met grote kerken en genieten van het geweldige uitzicht. We kruipen omhoog door tussen de granieten rotsen door, maken een stop op 2300 m en zien condors vliegen met hun imposante spanwijdte. In het dal loopt de temperatuur alweer richting de 30 graden en staat een enorme file voor het tankstation. We verlaten de bewoonde wereld en rijden door een gebied met struiken. 

Opeens belanden we in een klein dorpje met een schitterende hosteleria waar een foto van Evita prijkt. Manager Louis vertelt over het bedrijf van eigenaar is Martin Pazman. Ze hebben 6 bedrijven met totaal 11.000 ha in oosten en zuiden van Cordoba en hier in San Louis met mais, soja, tarwe, erwten, lucerne, aardappels en melkvee op 3400 ha. Ze gebruiken zonne-energie voor de pompen. 1500 ha aardappels, oogsten twee keer per jaar: feb-maart (1000 ha handmatige oogst voor de versmarkt) en nov-dec (500 ha machinale oogst voor Farm Frites en McCain). Rotatie tussen de 3-4 jaar. Wisselen het af met mais, dan tarwe, dan soja, dan mais en dan weer aardappels. Reken hier wel met twee gewassen per jaar, vandaar dat je op rotatie 3-4 komt. Kleine productie van erwten is voor locale markt. Met de nieuwe regering willen ze meer produceren. Klaas uit Canada voelt de hete Argentijnse adem en zit niet meer zo rustig aan tafel achter een overdadige Argentijnse lunch. 

We bezoeken het bedrijf waarvan de details onderaan dit bericht staan. Omdat het afgelopen week 60 mm geregend heeft, staan er toch nog een paar plassen. Onze chauffeur ziet het even somber in. Overweegt, bespreekt met de tweede chauffeur en waagt de gok. We nemen een aanloop en rijden en glijden door de modderige plassen. We roepen: Paris-Dakar en waarderen de stuurmanskunst.

Het is al laat als we vertrekken. Smalle zandweggetjes lijken niet op een route naar het dorp. In de overloop-rivier staan vleeskoeien te herkauwen. Wij hebben wel zin in een biertje, want ruim 37 graden verdampt flink. Helaas is op de route tot San Luis, 1,5 uur rijden, niets anders te vinden dan een controlepost van de politie. We checken in in het, wat voor een hotel moet doorgaan. Luxe is hier ver te zoeken. Dit is zo’n plaats dat je blij mag zijn dat er nog zo’n groot hotel is. We laten een lichte maaltijd klaarmaken bij het zwembad en veel drinken brengen. Marloes en ik doen ondertussen wat boodschappen en staan voor een werkloos geldautomaat. Dat wordt de eerste uitdaging voor morgen.

Voor degene die zich interesseert in details over het bedrijf wat we vandaag hebben bezocht kunnen verder lezen. Voor de rest zou ik zeggen, dat was het weer voor vandaag. De hartelijke groeten uit een warm en mooi Argentinië.

Van de 6 bedrijven die ze bezitten worden er twee verhuurd in ruil voor onderhoud van het verhuurde land. Martin Pazman is vertegenwoordiger van Walmont Industries van Valley pivots. Hoewel zijn naam Nederlands aandoet is hij een Argentijn. 

1500 ha mais voor melkvee en verkoop. 3500 ha tarwe met twee oogsten per jaar. 

Het melkvee was altijd onbelangrijk, maar door het groente areaal aardappels en daarmee ook mais, hadden ze veel,voeding en zijn ze dat deel gaan uitbreiden naar 2300 stuks. De dierenarts, ook verantwoordelijk voor de voeding, legt uit dat ze twee stallen hebben visgraat met 33 melkplaatsen swing-over. Er wordt drie keer per dag gemolken met 24 liter per dag per koe. Leveren aan Nestlé. 

We rijden over een zandpad. Het water staat er nog op. Op het land zijn ze aan het schijveneggen. De case moet er flink aan trekken. De grond is vochtig, bevat weinig klei en 1% organische stof. De cultuurlaag is 11 m en voor de aardappels wordt tot 40 cm diep bewerkt. Water op 25 m diepte. 325 kuub per uur voor 1 pivot van 120 ha. Ze betalen wel een bedrag per ha maar kunnen ongelimiteerd water gebruiken. Aan de andere kant staat soja met maisopslag, een nadeel van round-up-ready. Even later vliegt een spuitvliegtuig over ons die de soja aan het spuiten is. Het is een mooi plaatje met de bergen op de achtergrond. 

We gaan naar de aardappelpoten. Staan op 90 cm, Spunta, met 4-rijzige grimmer getrokken pootmachine. Met Winner hebben ze rotproblemen gehad met snijden. Eerder Argentijnse machines, maar Grimme is beter en service van Grimme is beter. De dealer zit wel op 1200 km, dat is niet goed, maar ze sturen periodiek onderhoudsmonteurs. Ze kopen nu nieuw pootgoed en snijden niet vanwege problemen met erwinia. De verkoper van 

pootgoed moet alles registreren. Poot 25 cm uit elkaar. 3-4 knollen l op per plant voor de versmarkt en voor pootgoed5-6. Argentijnen willen grote aardappels. Hier ca 7 poters per m2 en in Nederland 10. Staan in 14 dagen op. 90-100 groeitijd. In mei gaat het hier vriezen, dan moet het eruit. In een vochtig jaar komt de vorst van ca -8 graden later. De eerste oogst wordt handmatig geoogst door 100 mensen vullen 12 vrachtwagens die 1200 zakken van 23 kg per dag laden. 

Soja staat erg hoog. Opbrengst is rond de 5 Ton/ha. Levert 220 USD/ton op. Tarwe rond 130/ton USD.  Een langere sojaplant geeft meer etages en aan iedere etage kunnen bonen komen. We tellen er 7. 

Afgelopen week hebben ze hier 60 mm regen gehad. Mais is van monsanto. De soja is van monsanto maar wordt door een andere leverancier geleverd. Sojabonen kunnen ze ook weer zelf planten, dan betalen ze wel royalities. 

Ze hebben hybride, gmo, mais. Zowel,

Korrel als snijmais. Laatste wordt voor de melkkoeien gebruikt. Eerste keer 85000 korrels, tweede 50000 korrels omdat seizoen korter is. Opbrengt tweede gewas 12 ton/ha. 

Koeien. 

Verschillende productiegroepen en in totaal 1000 koeien. In de wachtruimte houden grote ventilatoren de koeien een beetje koel, voor zover dat gaat met deze hoge temperatuur. Laag productieve worden 2 keer per dag gemolken. Alleen hoog productieve worden geïnsemineerd. In winter 36 liter per koe per dag, nu 24. Iedere twee weken krijgen ze controle van de fabriek. Ze worden niet naar vet en eiwit gehaltes uitbetaald. Mastitis is een probleem, vooral met deze regen. Prijs is van 34 naar 25 peso’s gegaan, omgerekend 16 dollarcent per liter. Dat beperkt de investeringen, mede doordat veel geld, zo’n half miljoen USD, is gaan zitten in het herstel van het land en aanvulling van de veestapel wat verloren is gegaan tijdens de overstromingen. 

Na dit bijzonder mooie bezoek rijden we richting San Luis. We willen even wat drinken, maar zien niets meer dan bergen en een heel lange rechte weg. Het duurt niet lang voordat…. Iedereen slaapt.